زنده باد خادما مرگ بر خائنا

آقای رحمان نوازنی

نوشته بود : که باید کبوتری بشوی

و آنقدر بپری تا که یک پری بشوی

سلام دختر پروانه های نا آرام

درون پیله مبادا که بستری بشوی

ورق بزن که به فهرست عمر من برسی

به هر اشاره بسوزی و دفتری بشوی

اگر چه شهر پر از مین های آلوده است

به احتیاط گذر کن که معبری بشوی

که هرچه کوچه بن بست را عبور دهی

... که آن طرف تر از این کوچه ها ، دری بشوی

مرحوم قیصر امین پور

 -----------------------------

ای که بوی باران شکفته در هوایت

یاد از آن بهاران که شد خزان به پایت

شد خزان به پایت بهار باور من

سایه بان مهرت نمانده بر سر من

مرحوم ابوالفضل سپهر

اتل متل یه بابا
دلیر و زار و بیمار
اتل متل یه مادر
یه مادر فداكار

اتل متل بچه‌ها
كه اونارو دوست دارن
آخه غیر اون دوتا
هیچ كسی رو ندارن

می رسد مردی که عالم را دگرگون مـی کند

یک جهانی  را ز عشق خویش مجنون می کند

-

 مقام معظم رهبری

سرخوش زسبـوی غم پنهــانی خویشم
چون زلف تو سرگرم پریشانی خویشم

در بزم وصال تو نگـویـم زكم و بیـش
چون آینه خو كرده به حیرانی خویشم

اينكه خاك سيهش بالين است                        اختر چرخ ادب پروين است

گرچه جز تلخي از ايام نديد                         هرچه خواهي سخنش شيرين است

صاحب آنهمه گفتار امروز                          سائل فاتحه و ياسين است

يغما گلرويي

گفتي بايد بنويسم كه شب قصه قشنگه
رو سر ثانيه هامون يه حرير رنگ به رنگه

گفتي بايد بنويسم جاده ي ترانه بازه
شبه رو سياه قصه از ستاره بي نيازه

سهیل محمودی

تاهمسفرم عشق است در جاده تنهايي

از دست نخواهم داد دامان شكيبايي 

خواب دیدم مرده بودم.... خسته و افسرده بودم

روی من خروارها از خاک بود .... وای قبر من چه وحشتناک بود

تا میان گور رفتم دل گرفت .... قبر کن سنگ لحد را گل گرفت

بالش زیر سرم از سنگ بود .... غرق وحشت سوت و کور و تنگ بود

خدا پرسد ز ما فردا که بهر ما چه آوردی

به جز بار گنه برگو که از دنیـا چه آوردی

-

به دنیا سالها خوردی و نوشیدی و پوشیدی

برای قــــــــدر دانی هدیه بهر ِما چه آوردی

-

ترا دادیم عقل و منطق و نیروی انسانـــی

مستمندم بسته زنجير و زندان ياعلى    *****    دستگيراى دستگير مستمندان يا علي
بندى زندان روباهانم اي شير خدا    *****    مي جوم زنجير زندان را به دندان يا علي

این شعر رو از زبان مداح اهل بیت سلیم موذن زاده شنیدم

خوشا به نیمه شبی با خدا صفا کردن

زبان حال گشودن ز دل دعا کردن

بقیه در ادامه مطلب

مهدی سهیلی

ديشب آئينه رو به رويم گفت:

كاي جوان ! فصل پيري تو رسيد

از دل موي هاي شبرنگت

تارهايي به رنگ صبح ، دميد 

شوخ طبعی خوش بود بهر بشر

تا به حدی که نگردد درد سر

یک زمانی در میان دوستان

همچو جمعی در میان بوستان

-

شوخی و تفریح ما گل کرده بود

جمع ما را پر ز بلبل کرده بود

-

کم کمک بالا گرفت از حد خود

همچو سیلابی گذشت از سد خود

-

حد ومرز آن به کل نابود شد

احترام یکدگر چون دود شد

-

حرمت پیر و جوان بر باد شد

دست شیطان زین عمل آزاد شد

-

رنجش آمد جای آن لبخنده ها

جمع ما گردید چون بازنده ها

-

غیبت و تهمت چه بی اندازه شد

فحش و بدگویی دمادم تازه شد

-

کن ز شوخی اهتراز این را بدان

آبرو ها را بریزد  ، بی امان

-

گر خدا محور شود افکار ما

او همی راضی شود از کار ما

-

غرب از حق دل پر از غم می کند

قرب او شادی فراهم می کند

-

شادی باقی اطاعت از حق است

حرف شیطان را پذیرا ناحق است

من اسیر نفس و عاداتش شدم

هم گرفتار  مکافاتش  شدم

-

خوی بد بر تار و پودم ریشه کرد

تا وجودم خالی از اندیشه کرد

-

نفس خود را زود تسلیمش شدم

مانع ادراک و   تصمیمش شدم

-

ریشه کرده در دلم افکار بد

یار بد بدتر بود   از مار بد

-

با خدایم کرده ام بیگانگی

گشته فرجامم همی دیوانگی

-

دشمن خود را بدادم بال و پر

شد مواعظ بر دل من بی اثر

-

بال پروازم بوَد   اعمال من

گرچه شیطان بسته اینک بال من

-

یک امید من شفاعت نام شد

که ازو شیطان بسی ناکام شد

-

کن شفاعت یا علی  یا فاطمه

کار من گردان به خوبی خاتمه

-

بود امید من اگر   اعمال خوب

می خورم افسوس عمرم شد غروب

*****

ما پاک سرشتیم   چرا غرق گناهیم

جا مانده ز راهیم چه گوئیم به راهیم

-

عمری به خطا طی بنمودیم ره خود

 پیوسته به زاری و به اشکیم و به آهیم

-

بس میوه ی ممنوعه بخوردیم همه عمر

آلوده زبان و دل و آلوده  نگاهیم

-

کردیم فراموش زخاکیم و  سوی خاک

زان روسیه عالم امکان چو سیاهیم

-

گر دست ز اعمال بد خویش بداریم

بینیم که در جنت باقی ،  الهیم

-

لیکن شده ایم بنده ی خناس دریغا

در نزد خدا کبرکنیم گر  پر کاهیم

-

افسوس که همچون همه ی عمر به بازی

بر ما گذرد عمر ، که اینگونه تباهیم

همه هست آرزویم که ببینم از تو روئی

دوش وقت ســحــر از غـصـه نـجاتم دادند       وانــدر آن ظلمت شب آب حياتم دادند

تو ای عشق عزیز آسمانی

مبادا این حقیر از خود برانی

نسیمی آمد و پیچید و پیچید

به گلزاران چه مشتاقانه خندید

نیست بهتر رنگی از رنگ خدا

پس چرا دلهای ما گشته سیاه

تجربه خوب است و عبرت خوب تر

غیرت و مردانگی محبوب تر

-

خانه دل جای هر دیوانه نیست

آنکه حق بین شد بدان بیگانه نیست

-

طاعت و اخلاص رمز دین بوَد

خود پرستی شیوه ی خود بین بوَد

-

گر مطیع امر یزدانی بدان

واجب است دوری گزیدن از بدان

-

علم باشد گوهر یکدانه ای

گر عَمَل باشد تو گو هر خانه ای

-

غصه خوردن گرچه جان را کاهش است

گر دگرگونت کند آسایش است

-

گر که شادی از پی اش غمها بوَد

نیست شادی رأس آن غمها بوَد

-

چون اطاعت امر یزدان می کنی؟

لیک عمل مانند دزدان میکنی

-

حق بداده نعمت بی حد تو را

بی نیازت کرده آن سرمد تو را

-

اعتمادت را بریدی از خدا ؟

نعمت حق را بیالودی چرا ؟

-

در اطاعت می کنی چون و چرا

با گناه آلوده بودی پس چرا؟

-

نک دگر گونش نما این شیوه را

خود نگهدار از فساد این میوه را

-

کشته بس شوهر گر این دنیای دون

پس رها بنما تو هم این بیوه را

-

هیچ کس از مکر شیطان دور نیست

چشم خود واکن مگو مقدور نیست

شد ربیع و مولد ختم رسل

شد معطر عالمی از بوی گل

-

دل به شادی پر کشان گردیده است

از زمین تا کهکشان گردیده  است

-

نور باران شد جهان از مقدمش

زخم دل بسیار و ، او شد مرحمش

-

شد قرین امسال نوروز و ربیع

جان و تن با هم بگردیده شفیع

-

طبع و جان هر دو بهار اندر بهار

جان و دل باشد به یاد آن نگار

-

ای بهار عالمی از نور تو

ای عدالت در جهان منشور تو

-

جسم ما از یاد تو احیا شده

از وجودت جان ما شیدا شده

گرچه در درگاه تو ناقابلم

یک نظر بنما تو اینک بر دلم

-

مستی من گرچه افزون تر شده

چشم بیمارم ولیکن تر شده

-

همدم نفس بد اندیشم هنوز

کن تو این شام مرا مانند روز

-

اول دفتر چو نامت می برم

خیر دنیا آخرت را می خرم

-

منقلب سازد اگر جان مرا

می برد تا اوج ایمان مرا

-

غفلت اما بس خسارت می زند

جان ما سوی اسارت می برد

-

نور تو تابیده بر این بام ما

کرده شیرین جمله ی ایام ما

-

دارم از غصه خدا جون می میرم

ولی با یاد تو آروم می گیرم

-

بندگی که این همه ناز نداره

مرغ پر کنده که پرواز نداره

********

********

یه روزی وجود من خاکی می شه

وارد سرزمین پاکـــی می شه

-

یه روزی اشک و نمی رو چشامه

یه روزم مایه ی خشم خدامه

-

یه روزی این در و اون در می زنم

یه روزم ز عشـــق پرپر می زنم

-

یه روزی بیزارم از کالای خود

یه روزم وا می کنم بالای خود

-

یه روزی مسلمون دو آتیشه

یه روزم شبیه کافرا می شه

-

یه روزی نوا دارم نا ندارم

توی این دنیا دیگه جا ندارم

-

یه روزی می گم خدا مهربونه

یه روزم پشت سر هم  بهونه

-

یه روزی رنگ خدایی میگیرم

که دارم از این جدایی می میرم

-

یه روزی بیزارم از کارای خود

می بینم نبسته ام بارای خود

جشن میلاد رسول خاتم است

افتخار عالم و  ، هم آدم است

شد بهار اینک ربیع از مقدمش

هم امام صادق و ، پیغمبرش

شادی عالم کنون ،  گشته مزید

به از این عیدی که در عالم بدید؟

نور دو خورشید  ، دنیا را گرفت

هم زمین و آسمانها را  گرفت

بهار آمد که همراه ربیعه

پیمبر بر مسلمانان شفیعه

-

بهار آمد که گلها سر براره

ربیع آمد که پیغمبر بیاره

-

بهار امسال همراه ربیعـه

پیمبر جایگاهش بس رفیعه

-

ربیع الاول فصل بهار است

به لبها نام زیبای نگار است

-

ربیع است و بهار و جشن وحدت

مسلمانان از آن در اوج عــزت

-

ربیع است و بهـــار جان رسیده

به کوه و دشت و صحرا گل دمیده

-

بهار آمد جهان پر نور گشته

ز میلاد نبــی مسرور گشته

-

دیدگان را از طبیعت سیر کن

اندر این خلقت کمی تدبیر کن

-

نغمه مرغ بهــــاری گوش کن

هم دل خود را ازآن مدهوش کن

-

نغمه خوان گردیده مرغان در چمن

پر شده عالم ز عطر یاسمـــــن