مرگ بر شیطان بزرگ و ایادی اش

بهتر زجان ندارم جانم فدای مادر

تا زنده ام چو خاکم در زیر پای مادر

نشنیده وندیدم اندر جهان هستی

آهنگ دلنشینی چون لای لای مادر

مرحوم قیصر امین پور

طلوع مي كند آن آفتاب پنهاني
زسمت مشرق جغرافياي عرفاني
دوباره پلك دلم مي پرد نشانه چيست
شنيده ام كه مي آيد كسي به مهماني
كسي كه سبزتر از هزار بار بهار
كسي شگفت كسي آن چنان كه مي داني

آیت الله صافي نيز در اقتباس و استقبال از اين اشعار ابياتي را سروده اند :

زهي جمال رخش كرده پرتو افشاني
به ماه چارده و آفتاب رخشاني
زهي ولي خدا قطب عالم امكان
جهان جود و كرم پيشواي يزداني
ظهور قدرت دادار حجت بن حسن
كه ظاهر است از او كبرياي سبحاني
نجات امت مظلوم و خلق مستضعف
اميد مردم محروم و فيض رحماني
سپهر مجد و شرف شمس آسمان جلال
جمال غيب ابد شاه ملك امكاني
اگر چه پر شده عالم زفتنه و زفساد
مسلط اند به دنيا جنود شيطاني
به نام صلح و دموكراسي و وطن خواهي
زنند ضربه به شخصيت مسلماني
گرفته است بشر راه انحراف و خطا
به هر مكان نگرم تيره است و ظلماني
بگيرد ار همه اقطار محنت ايام
شب فراق شود هر چه بيش طولاني
بمان به جا و مشو نااميد چون آيد
امام و منجي كل مقتداي پاياني
سليل احمد مرسل همان كسي كه خدا
عطا نموده به او منصب جهانباني
جهان نجات دهد از فساد و استكبار
دوباره زنده كند راه و رسم انساني
در آورد همگان زير پرچم اسلام
نظام مي نبود جز نظام قرآني
ظهور مي كند و مي كند اساس ستم
كند زمين و زمان را زعدل نوراني
امير معدلت آيين ومعدلت گستر
دهد نجات همه خلق از پريشاني
خوش آن زمانه و آن روزگار و آن ايام
خوش آن حكومت و آن عدل و عصر روحاني

لطف الله صافي

یه عمریه منتظرم

منتظر یک نظرم

-

ببین که من دیده ترم

توئی تو نور بصرم

-

منتظر ظهور شدم

گرچه که از، تو دور شدم

-

ذره بودم که کم شدم

اسیر دست غم شدم

-

بیا تو دستمو بگیر

که راهی عدم شدم

-

بغضی توی گلو نشست

اسم تو اون بغضو شکست

-

بهاری شد وجود من

تموم تار و پود من

-

تا اینکه این نفس دارم

غیر تو من چه کس دارم ؟

-

از گناهای من ببین

زندگی ام فلج شده

-

نفس من اژدها شده

ز بندگی رها شده

-

ولی میخوام بنده باشم

از بدیا کنده باشم

-

شیطون نفس نمی ذاره

پا رو دل من می ذاره

-

درد منو تو چاره کن

شیطونا رو آواره کن

-

هر کی با تو هم نشینه

غم تو دلش نمی شینه

از بــيـت آل طـاهـا(ص) آتـــش کــشــد زبـانــه

 گــوئـي شــده قـــيـامـت بـر پـا درون خــانــه

برپاست شور محـشر از عـتـرت پـيـمبـر(ص)

خـلــقـنـد مـات و مـبـهـوت از گـردش زمانـه

اهريمنان نمودند خون قلب مـصـطفي (ص) را

در مـنـظـر خـلايـق بـي جــرم و بــي بـهــانـه

در پــشــت در فــتــاده ام الائـــمـــه )س) از پـا

دارد فـغــان ز دشـمـن آن گـــوهــر يـگــانـه

زيـنـب (س) بـه نـاله گـويـد کـشـتـند مــادرم را

ايـن يک ز ضـرب سـيـلي آن يک ز تـازيانه

در خون فتاده زهرا )س) چون مرغ نيم بسمل

مـحـسـن (ع)  فـتاده چـون گـل پر پر در آستانه

در پشت زانـوي غم پژمان نشسته حـيـدر(ع) 

مانده حـسـيـن مظـلوم(ع) حيران در آن ميانه

از نقش خون و ديوار پرسد ز حال زهرا(س) 

وز زخــم سـيـنـه گـيـرد از مــيــخ در نشـانه

دارد حــســن(ع) شـکـايـت از کـيـنـه مغيره (ل)

ريـــزد ز ديـــدگـــانـــش يــاقـــوت دانـه دانـه

بـا پـهـلـوي شـکـسـته چون مـرغ بـال بسته

زهـرا(س) بـه خـون نـشسـته در کـنج آشيانه

نقل از وبلاگ http://lhnv123.blogfa.com/

مرحوم ابوالفضل سپهر

اتل‌ متل‌ توتوله
چشم‌ تو چشم‌ گلوله
اگر پاهات‌ نلرزيد
نترسيدي‌ قبوله

ديدم‌ كه‌ يك‌ بسيجي
نلرزيد اصلاً پاهاش
جلو گلوله‌ وايستاد
زُل‌ زده‌ بود تو چشاش

یا زهرا (س )

شب است و گوهري  خفته به تابوت

از اين غم   كل عالم گشته مبهوت

-

شب است و عالمي اندر غبار است

دل شيعه بسي اندوه بار است

-

شب است و يك گل پهلو شكسته

گل ديگر در اين ماتم نشسته

-

شب است و مه نهان از ديده ها شد

كه بغض خفته ي عالم رها شد

-

شب است و مهر و ماهي گشته خاموش

شب و روز اشك و آهي گشته خاموش

-

شب است و روح و جان از مرتضي رفت

ببين ظلم و تباهي ، تا كجا رفت

-

شب است و سينه اي پر سوز و آه است

در بيت علي ، از چه سياه است

-

شب است و دخت طاها ، جان سپرده

ازان ضربت كه از ، بيگانه خورده

-

شب است و كودكان غم ناله دارند

به روي چشم و گونه ژاله دارند

-

شب است و گريه هاشان بي صدا شد

كه لرزان زين عزا عرش خدا شد

-

شب است و شمع مادر گشته خاموش

گرفته كودكان ، ليكن در آغوش

-

شب است و خفته زهرا در دل خاك

ملائك هم بخوانندش ، به افلاك

-

شب است و دخت زهرا خون فشان است

که خاک مادر ما بی نشان است